Ons verhaal

Een Culinaire Erfenis: Een Familiesprookje van Rotterdam tot het Heden

De geschiedenis van een restaurant bestaat niet alleen uit jaartallen; het is een verhaal van de geur van bloem, houtvuur, het geluid van pannen en een ambacht dat van vader op zoon is doorgegeven. Ons verhaal begon in de vroege jaren ’70, bij een warme oven die de koude lucht van Rotterdam verwarmde.

Het Avontuur Begint in Rotterdam en de "Lahmacun Koning" (Jaren '70)

Alles begon met de grote plataan van de familie, Chef Ahmet (Ahmet Geçsöyler). Toen hij begin jaren '70 voet zette in Rotterdam, had heij niet alleen zijn messen in zijn tas, maar ook de eeuwenoude culinaire geheimen van Anatolië.

In die jaren stond de mediterrane keuken in Rotterdam nog in de kinderschoenen. Ahmet Usta ging aan de slag in de eerste Turkse restaurants van de stad en toonde al snel zijn meesterschap. Hij was de eerste die de Rotterdammers kennis liet maken met de echte Turkse Pide. De knapperigheid en smaak van zijn pide gingen van mond tot mond, maar zijn echte roem vergaarde hij met lahmacun. In die tijd stond hij in de stad bekend als de
“Lahmacun Koning”. Elk bord dat uit zijn keuken kwam, was voor landgenoten een heimwee naar thuis en voor Nederlanders een nieuwe smaakontdekking

We Schrijven Ons Eigen Verhaal - "Bol Bol" (1989)

Jaren van ervaring en opgestapelde herinneringen fluisterden dat het tijd was om ons eigen merk te creëren. Toen de kalenders 1989 aanwezen, combineerde Ahmet Usta zijn spaargeld en moed en opende hij “Bol Bol”, de eerste schakel van onze restaurantketen. Bol Bol was niet alleen een restaurant waar magen werden gevuld, maar ook een smakelijke leerschool voor de nieuwe generatie. De jongeren van de familie leerden aan de werkbanken
van deze keuken wat meesterschap en geduld betekenden.

Vier Broers, Eén Hart en een Groeiende Smaak (Jaren '90)

Özgür, geboren in 1975, legde zijn eerste serieuze examen af toen hij nog maar 14 jaar oud was in Sahara Shawarma Restaurant in Werkendam. Maar hij was niet alleen op deze reis. Özgür en zijn drie broers sloegen de handen ineen om de vlag die ze van hun vader hadden overgenomen verder te dragen. Vier broers werkten tot het jaar 2000 onophoudelijk door met het vertrouwen en de solidariteit van het familie zijn. Ze namen geen genoegen met
slechts één winkel; ze bouwden een grote Shawarma-restaurantketen op die zich verspreidde over verschillende delen van Nederland. Van noord tot zuid, op vele punten in Nederland, bereikten de smaken die met de inspanningen van deze vier broers werden bereid de tafels.

Idealen en Zware Beproevingen: "Salahattin" (2012)

Hoewel hij de top in de restaurantwereld had bereikt, had Özgür nog een heel ander ideaal dat hij wilde verwezenlijken. Buiten de gebaande paden van de Nederlandse eet- en drinkcultuur treden was een daad die moed vergde. Maar hij deinsde er niet voor terug om risico’s te nemen voor de waarden waarin hij geloofde. In de regio Noord-Brabant bracht hij in 2012 zijn droom van een nieuwe leefruimte, die de algemene restaurantconcepten in Nederland uitdaagde door alcoholvrij en rookvrij te zijn, tot leven onder de naam “Salahattin”. Restaurant Salahattin werd niet alleen een plek waar heerlijk eten werd geserveerd, maar ook een toevluchtsoord waar gezinnen in alle rust tijd konden doorbrengen in een schone en ruime sfeer.

Een Droom voor de Kinderen: "Waw Burger" (2015)

Terwijl de uitdagingen voortduurden, waren Özgürs vijf kinderen zijn grootste motivatie om overeind te blijven. Als vader zat het hem dwars dat hij geen plek kon vinden waar hij zijn
kinderen en gezin met een gerust hart fastfood volgens “Halal” standaarden kon laten eten. “Waarom zouden wij geen kwalitatief en halal burgermerk hebben dat service verleent op wereldniveau?” zei hij, en richtte in 2015 “Waw Burger” op in Rotterdam. Dit was niet alleen een commerciële zet, maar een betrouwbaar alternatief dat een vader aan zijn kinderen en de samenleving bood.

Heimwee naar het Geluid van Pannen en een Verplichte Pauze (2019)

Het fastfoodsysteem was snel en modern, maar er miste iets in Özgürs ziel: hij miste het geluid van pannen. Om het pruttelende, levende geluid van de keuken te horen, opende hij
in 2019 “Ganii Patisserie” in dezelfde straat als Waw Burger. Echter, de rekening thuis klopte niet met die op de markt. De verlangde sfeer van warme gerechten kwam niet volledig overeen met het patisserie-concept en de zaken gingen niet zoals gehoopt. Daarbovenop kwam de vermoeidheid van jaren met een ernstige ziekte. De winkel, die van 8 uur ’s ochtends tot 11 uur ’s avonds open was, bleef vanwege de ziekte precies een jaar lang gesloten. Die winkel, begraven in stilte, was misschien wel de zwaarste beproeving voor de familie.

Herrijzenis uit de As en Nieuwe Hoogten (2021 - 2024)

Net toen werd gezegd dat alles voorbij was, kwam er vers bloed en de loyaliteit van een zoon
in het spel. Özgürs zoon Furkan hielp zijn vader opstaan van zijn ziekbed. “Pa,” zei hij, “we gaan hier een kebabzaak van maken.”
Met dit geloof werd in 2021 “Ganii Kebap” geboren. En Ganii was niet alleen een terugkeer, maar werd een smaakstorm die de kebabstandaarden in Nederland opnieuw definieerde.
Succes liet niet lang op zich wachten; begin 2024 kwam er een prachtige speling van het lot. Net zoals restaurant Sultan jaren geleden zijn tweede filiaal in Breda opende, was het ook
voor Ganii weggelegd om zijn tweede filiaal weer in Breda te openen toen het uit zijn jasje groeide. Maar dit keer op een veel grandiozere manier… Het tweede filiaal van Ganii Kebap kwam tot leven in een imposante kerk in Breda diebetovert met zijn historische textuur. Onder die hoge plafonds waarde gebeden van het verleden weerklonken, weergalmt nu het meesterschap van de familie.

De Handtekening naar de Top: Ganii Den Hoorn (Begin 2026)

De legende van Ganii bleef zijn grenzen verleggen en de visie van de familie werd naar de top gedragen met het filiaal “Ganii Den Hoorn”, dat begin 2026 zijn deuren opende. Deze locatie werd meer dan een gewoon filiaal; het werd gerealiseerd als een “Signature Branch” die het meesterschap en de visie van de familie bekroont. Den Hoorn werd het punt waar alle ervaring uit het verleden samenkwam met moderne perfectie.

Van Geld voor een Os, naar een Europees Merk

Als we terugkeren naar waar het verhaal begon; Opa Ahmet was naar het buitenland gegaan om “geld voor een os” te sparen zodat hij terug kon keren naar zijn dorp om zijn land te ploegen. Zijn intentie was niet om te blijven, maar om te sparen en terug te keren. Het lot had echter een ander plan; hij werd een van degenen die “kwam en niet terugkeerde” en veranderde in een grote plataan die wortel schoot in deze landen. Vandaag is de vlag in veilige handen in de schaduw van die plataan. Özgür heeft met de vermoeidheid van jaren, maar met evenveel trots, de vlag overgedragen aan zijn zoon Furkan. Özgür heeft niets meer te zeggen; want het woord en het werk is nu aan Furkan. Furkan is een ambitieus pad ingeslagen om deze erfenis die hij van zijn opa en vader heeft gekregen, met het merk Ganii naar heel andere dimensies, naar een groot Europees merk te transformeren. De droom van opa was geld voor een os, de visie van zijn kleinzoon is de top van Europa. Goede reis, Furkan.

wat klanten zeggen

Geen producten in de winkelwagen.